Geçen hafta bir gün pek sevdiğim bir arkadaşım tee Denizlideyken İzmir’de peydahlanıverdi. Çok sevindiğimi ve pek özlediğimi fazla çaktırmadım kaba eti rakım kazanmasın diye ama hemen yanına da damlayıverdim. Bir de ne göreyim, adam manita yapmış! Ben de tatlı sohbetimize geldi zannetmiştim.

Şaka vallaha şaka! Okuyordur şimdi burayı hergele!

Yazının konusu bu arkadaş değil tabi. Konu; bu arkadaşımın taze sevgilisi ile girdiğimiz bir erkek-kız muhabbeti sırasında ani ve beklenmedik bir potumu toparlamak için girdiğim çaba sırasında sarf ettiğim . . . → DEVAMI: Küçük bir fark ama büyük bir konu