Aaaaaa!! Saruman!

Evet, evet Saruman!

Çoğunuz bu amcamızı (koskoca şövalyeye amca dedik lan) Lord of the Rings’den Saruman olarak biliyorsunuz..

Fakat kendisinin hayat verdiği karakterler ve kendisinin (hala devam etmekte olan) hayatına sığan başarılar arasında “Saruman olmak” ilk sıraları bile güç bela zorluyor.

Gelmiş geçmiş en cool insanlardan birine bakıyorsunuz şu an..

Kısa kısa hayatındaki başarı ve önemli olaylardan bir özet yapalım:

tipik bir gemi/uçak kazasının ardından ıssız bir adaya iki adam çıkmış. Biri mazoşist, biri sadist..

Mazoşist başlamış yalvarmaya; “bana işkence yap!!!”

Sadist cevaplamış; “hayır..”

Bazen tepkisizlik en büyük tepkidir

Hamiş: Doğrulayamadım ama sanırım Gandhi’nin de -kelimesi kelimesine olmasa da- benzer anlamda bir sözü vardı..

Müziğin bitti yerdeyiz dostlarım. Kelimeler yetersiz kalıyor, çünkü nota ve yetenek lazım. İbrahim Kutluay evlenip çocuk yapınca nispeten rahatlarız zannetmiştim ama oyunu kaybedince ağlayıp zırlayarak daha çok olay çıkaran çirkef çocuk misali daha da bir . . . → DEVAMI: Kulaklarınıza İki Kıyak (Hoşunuza giderse sizdenim)]]>

Evet sayın takipçilerim, gün geçmiyor ki Pitbull denen ayaklı güneş gözlüğü standının saniyede 3 saçmalama hızıyla gevelediği bir şarkı ve 5 milisaniye arkasından gelen remiksi ile karşılaşmayalım. Ya da bir yaz gelmiyor ki Serdar Ortaç “hacı benden size kıyak; bu yaz albüm yok” desin.

Müziğin bitti yerdeyiz dostlarım. Kelimeler yetersiz kalıyor, çünkü nota ve yetenek lazım. İbrahim Kutluay evlenip çocuk yapınca nispeten rahatlarız zannetmiştim ama oyunu kaybedince ağlayıp zırlayarak daha çok olay çıkaran çirkef çocuk misali daha da bir durmuyor Demet Akalın.

Neyse daha fazla uzatmayacağım

Bu hazin zamanlarda benden size bir kaç kıyak olsun istedim. Facebook sayfamı takip edenleriniz arada sırada envai çeşit müzik paylaşıp yaymaya çalıştığımı bilir. (Sübliminal mesaj: Facebook’tan takip etmiyorsanız, edin)

Müzik paylaşımları istisnai bir özellik taşımadıkça buradan yazmıyorum. Bu yazımda değineceğim iki parça bu istisnai özellikleri taşıyor.

Öncelikle:

Doğa için Çal 4 çıktı! Yine harikalar, yine döktürmüşler, yine çiçekler! (Levent Yüksel ve Metin Türkcan’a özellikle dikkatinizi çekmek isterim) Kanımca, müzik böyle olmalı.. Alabildiğine doğal, olabildiğine zengin! Fazla yoruma gerek yok, gözlerinize ve kulaklarınıza ziyafet aşağıda

Gelelim ikinci parçaya..

Şimdi burada işler değişiyor çünkü.. dikkat… hazır mısınız… Yıldız Tilbe!!!

Durun.. vurmayın… sakin.. açıklayabilirim!!! Manga da var!!!

Ciddiyim. Şahsen Manga’nın müziğinden müthiş zevk alıyorum. Cesaretimi mazur görün kendilerini Türkiye’nin Linkin Park’ı olarak görüyorum. Hem de son zamanlarda bozulmamış olan Linkin Park gibi. Öncelikle harika sözler yazıyorlar. Şarkılarının müzikten harici bölümlerini sözlerle tamamlayarak tam bir duygusal doku yaratabiliyorlar. Kullandıkları enstrüman ve sesleri birbirlerine karıştırıp bulamaç yapmadan atmosfer kaybı yaratmıyorlar. Her bir melodiyi, tınıyı, teli net bir şekilde duyabiliyorsunuz. Tabi bu sadece Manga’nın değil, ses mühendisleri ve miksaj ve benzeri yapımcılarının da yeteneği oluyor. Yine de; demek ki insanları ve ekipmanları iyi seçiyorlar.

Nitekim Serdar Ortaç’a Ibanez gitar, Hande Yener’e Fender bas gitar, Kutsi’ye de Tama davul versek Pink Floyd olmazlar

Manga’yı bu kadar seven bir kişi olarak Yıldız Tilbe ile düet yapmaları ilk başta küçük bir sürmenaj havası estirmedi dersem yalan olur. Efsanevi bir ön yargı ile yaklaştığım şarkıyı dinlemeye başladıktan sonra ön yargı arka eleştiri falan kalmadı. Maşallah nidaları ile keyifle dinlemeye başladım.

Aynen tavsiye ediyorum. Hatta gayet duygusal ve konsept zengini bir klip bile çekmişler.

Hah tabi bu arada söylemeyi unuttum; bence şarkı harika!!!

Son sözüm şudur: Yıldız Tilbe Manga ile birlikte sırıtmamış, hatta sanki daha bir yerine oturmuş gibi olmuş. (Aynı durum Göksel ile Dursun Zaman düeti için de geçerliydi. Göksel öyle şarkılar yapsa daha uygunmuş gibi geldi zamanında)

Manga’ya kocaman bir alkış! Yıldız Tilbe gibi kendilerinden müthiş ayrı kulvar müzisyeni sadece ve sadece müziğin birleştirici yapısını kanıtlar bir şekilde ortak etmek büyük başarı!

Yeter gevelediğim, buyrun izleyin ve dinleyin

İnsanları sevmiyorum derken içimde canavarca, seri katilce hisler olduğu anlaşılmasın. Aslında gayet sabırlı, toleranslı ve anlayışlı bir kişiyimdir. Buradan dilimin kemiği olmadan sallayıp savurduğuma bakmayın, fiziksel olarak bir problem yaşasak boş verip, arkasını dönüp giden ben olurum. Bana problem çıkartıldığında kişisel olarak alınmadığım ve cevap vermem gerektiğini hissetmediğim sürece problemi genişletme huyum yoktur.

Fakat bütün bunlar, çiçek ve böcek kıvamında toz pembe bir hayal dünyası içinde polyanna edasıyla yaşadığım anlamına gelmiyor. . . . → DEVAMI: İnsanları sevmiyorum]]>

Başlık gayet net olmasına rağmen biraz açıklama gerektiriyor.

İnsanları sevmiyorum derken içimde canavarca, seri katilce hisler olduğu anlaşılmasın. Aslında gayet sabırlı, toleranslı ve anlayışlı bir kişiyimdir. Buradan dilimin kemiği olmadan sallayıp savurduğuma bakmayın, fiziksel olarak bir problem yaşasak boş verip, arkasını dönüp giden ben olurum. Bana problem çıkartıldığında kişisel olarak alınmadığım ve cevap vermem gerektiğini hissetmediğim sürece problemi genişletme huyum yoktur.

Fakat bütün bunlar, çiçek ve böcek kıvamında toz pembe bir hayal dünyası içinde polyanna edasıyla yaşadığım anlamına gelmiyor. Aslında insanların genelini ve onların davranış ve tavırlarını hiç tasvip etmeyen ve sevmeyen bir insanım.

Şu dünyada “canlı” olarak tasvir ettiğimiz nice şey var. Bunların kendi aralarında birbirine problem çıkarıp, entrikalar çevirmek konusunda insan kadar yetenekli, derin ve çetrefilli düşünen ve bu düşünceleri uygulayanını görmedim.

Yanıldığımı düşünüyorsanız size bir örneğim var: Bir insanın bir insana yapabileceği herhangi bir şey konusunda aklınızda bir fikir ve plan oluşturmaya çalışın. Aklınıza ilk gelen masumane şey bile bir tür şaka veya kandırmaca içeriyor olacak.

Hah sanki ben çok farklıyım? Değilim tabi ki!

Fakat son zamanlarda bir şey fark ettim. Pek bir düşünceli davranıyorum. Karşımdakinin ne hissedeceğini, ne düşüneceğini falan dert ediniyorum. Kafama yatmıyorsa, o yönde hareket etmiyorum.

Yahu ben salak mıyım?!

Yalan, dolan, entrika, fitne fücur, hinlik konusunda insanların ne kadar tecrübeli, yaratıcı ve kaynaklı olduğunu gördükçe midem bulanmaya başladı. Kendim övmekten, egoizm yapmaktan falan korkmuyorum! Ben ne kadar iyi niyetli davranıyor muşum lan!?

Sırf ortamı germemek için alttan almalar, gerek bile yokken özür dilemeler, kendimi savunmak gerekirken olayı uzatmamak için kabullenmeler vs..

Lan bir baktım, kimsenin benden böyle bir tavrı hak edecek bir şey yaptığı yok! Yemediğim yafta kalmamış, hakkımda binbir türlü dedikodu türemiş, adıma olmadık sıfatlar eklenmiş, hikayeler yaratılmış, yorumlar yapılmış, hükümler verilmiş..

Ulen bana bir kere sordunuz mu?

Karşıma çıkıp, elinizi siler gibi sürdüğünüz ithamları savunabildiniz mi?

Ben hiçbir şeyi insanların arkasından konuşmayayım diye uğraşırken arkamdan dönen onlarca dedikoduyu biriniz suratıma söyleyebildiniz mi?

Yemedi di mi!?

Can Yücel’in bir lafı vardır; “komünizm tüzük değil, büzük ister!” diye..

Anladınız mı?

Arkasında durmak konusunda hiç çekinmediğiniz lafları asıl muhatabına söyleyebilmek iki laf edecek çeneden, iki kadehin belinin kırıldığı içki masasından fazlasını ister..

Zannedebilirsiniz ki ben bu lafları bir veya iki kişiye mesaj vermek için yazıyorum. Yok agalar öyle bir şey!

Bu laflarım çok genel, çok birikti, çok toplandı..

Ha ironinin dibine vurmayalım diye söylüyorum; bu lafları sadece ilk defa burada sarf etmiyorum, bir sürü yerde bir sürü kişiye belirttim daha önce.

Nedir bütün bunların sonucu?

Şudur:

İnsan denen yaratığın efsanevi derecede potansiyel sahibi olduğu; ikiyüzlülük, dedikodu, çamur atma, yaftalama ve en basit anlamda kıllık yapma özelliklerinden dolayı insanlardan genel olarak haz etmiyorum.

Bilinsin istedim.

Bir çoğunuzun yalanlarını dakikasında anlayabilme, kestiğiniz rollerin altındaki sufleleri görebilme, sarf ettiğiniz cümlelerin satır arasını okuyabilme yeteneğime sıçayım! Hangi akla hizmet insanları yorumlayabilmeyi öğrendim, aklıma şaşayım!

Dediğim gibi; bu yazının belirli bir hedefi yok, genel bir salvo atışı yapıyorum, isabet ettirebildiklerimi kardan sayarım..

Hadi hepinize iyi geceler, güzel rüyalar görün, huzurlu uykular uyuyun.. Gün içinde huzurunuzu kaçıracak yeteri kadar şey var zaten.