Tam olarak nasıl okunduğunu kestirebilmiş değilim. ni-yah şeklinde okunduğu gibi n-yah veya na-ya şeklinde de okunabiliyormuş. Hem Doğu Afrika kökenli Swahili dilinde hem de Antik İskoç dilinde de aynı anlama gelmesi fakat farklı okunması sebebiyle böyle bir çift karakterli bir sözcük.

Anlamı:

Amaç, umut, uğruna çaba harcanacak, özlem duyulacak güzellik.

Antik dillere hayran olmamak elde değil. İki tane sesi bir araya getirerek kelimelerce anlam yaratıyorlar.

Nereden aklına geldi, ne alaka sardın şimdi buna derseniz, şu da açıklaması; Nyah, . . . → DEVAMI: Nyah]]>

Nyah..

Tam olarak nasıl okunduğunu kestirebilmiş değilim. ni-yah şeklinde okunduğu gibi n-yah veya na-ya şeklinde de okunabiliyormuş. Hem Doğu Afrika kökenli Swahili dilinde hem de Antik İskoç dilinde de aynı anlama gelmesi fakat farklı okunması sebebiyle böyle bir çift karakterli bir sözcük.

Anlamı:

Amaç, umut, uğruna çaba harcanacak, özlem duyulacak güzellik.

Antik dillere hayran olmamak elde değil. İki tane sesi bir araya getirerek kelimelerce anlam yaratıyorlar.

Nereden aklına geldi, ne alaka sardın şimdi buna derseniz, şu da açıklaması; Nyah, Görevimiz Tehlike 2 filminin film müziklerinden bir tanesi. Hans Zimmer ve Heitor Pereira işbirliği ile bestelenip yaratılmış bir latin gitar şaheseri. Akıp giden melodisi, tatlı-sert ritmi ve insanı kendinden katlarca yukarı taşıyıp götüren duygulandırışı ile mükemmel bir şarkı.

Hayattaki her şeyin değişik ve komik tesadüflere bağlı olduğuna inanmamı sağlayan bir şekilde karşılaştım ben de bu şarkıyla. Aynı filmin müziklerinden olan Iko Iko diye eğlenceli ve öylesine bir şarkıyı arıyordum, Nyah karşıma çıktı afalladım! Şarkıyı dinleyince aklıma gelen şey ise; bu şarkının isminin paragraflarca uzayıp giden bir isim olması gerek! Halbuki sadece iki heceden oluşan basit bir isimmiş. Demek ki bu isimde çok acaip bir şeyler gizli dedim kendi kendime ve araştırdım.

Haklıymışım!

Çok güzel şeyler gizliymiş bu şarkının her tarafında. Şimdi mümkün olan her fırsatta kulağımda.

Çok da fazla uzatıp laçkalaştırmak istemiyorum. Altta şarkının çaldığı bir video olacak. Dinleyin, izleyin..

Cemal Süreya’nın doğum tarihi günü gününe bilinmemektedir. Fakat ölüm tarihi 9 Ocak 1990 dır. Bu sebeple kendisini anmak amacıyla ölüm tarihini kullanıyoruz. Keşke doğum tarihini kullansaydık diyebiliriz fakat şiirsel . . . → DEVAMI: Cemal Süreya]]>

Öncelikle; hayır! Yazım hatası yok. Tek “y” ile yazılır. Güzide ülkemizde dönemsel olarak ün yapacak olan popçular şarkı sözü yazamadığı için, “yazılmışı var” edasıyla şarkı yaptıklarından, şarilerimiz de bu sebeple eksik, yanlış veya mevsimsel olarak tanınır. Cemal Süreya konusunda ise bu genellikle soyadının yanlış olarak iki “y” ile yazılması durumudur.

Cemal Süreya’nın doğum tarihi günü gününe bilinmemektedir. Fakat ölüm tarihi 9 Ocak 1990 dır. Bu sebeple kendisini anmak amacıyla ölüm tarihini kullanıyoruz. Keşke doğum tarihini kullansaydık diyebiliriz fakat şiirsel bir ironi oluşmuş olduğunu gözümüzden kaçırmayalım. Kişisel fikrim; Cemal Süreya’nın şiirlerinde “ölüm” konusunun çok geçmesi, hatta “aşk”, “sevgi”, “özlem” gibi konuların bile ölüm çerçevesinde işlendiğini sıklıkla gördüğüm için, kendisinin bu konuyu sevdiğini düşünüyorum. Anılmasının da ölüm tarihinde olması kendi isteği veya bizim seçimimiz değil de ironik bir eksiklik veya hata olunca da sanki yerine cuk oturmuş gibime geliyor.

Tabi bahsetmeden geçmek ayıp olur; kendisi şiirde “aşk” konusunu gayet erotik ve kimilerinin yüzlerini kızartacak şekilde işlemiş şairlerden de biridir. Şiirinin tek özelliği ölüm konusuna takılıp kalması değildir yani. Çok zengin ve karmaşık şekillendirmeleri sade ve anlaşılabilir bir dille anlatabildiği için bu kadar kolay bir şekilde basitleştirip özetleyebiliyoruz. Yani bir anlamda kendi şiirini açıklayıp anlayabilmemize kendisi yardımcı olur.

Kendisinin en bilinen ve herhangi bir vefat durumunda aklımıza gelmekte hiç geç kalmayan dizeleri bile bunu bize net bir şekilde anlatabilir:

Tanıdık geldi mi?

Eğer kendinizi çok depresif veya sıkılgan hissetmiyorsanız bir kaç tane şiirini okuyup inceden hatırlayın üstadı.

Ama eğer bulunduğunuz yerde hava kapalıysa ve keyfiniz hal-i hazırda kaçıksa uzak durun, Oya&Bora falan dinleyin derim. (şuracıktaki istihzayı anlayanlara da selam ederim)

Naalakası var? Diyorsanız… Fantastik edebiyat tarihinin en önemli ve başarılı iki yazarı: J. R. R. Tolkien ve George R. R. Martin…

George RR Martin hakkında söyleyecek çok şeyim var tabi ama . . . → DEVAMI: J. R. R. Tolkien (İyi ki doğdun panpa!)]]>

Öncelikle yazıma şu gerçeğe değinerek başlamak istiyorum: Adınız ve Soyadınız arasında iki tane R harfi yaratacak isimleriniz yoksa ve fantastik edebiyat konusunda bir kariyer hedefliyorsanız, kendinizi ve yeteneklerinizi geliştirmeden önce iki tane R’li isim edinip isminizin orta mahalline bir yere ekleştirin. Yoksa ağzınızla ejderha tutsanız da fark etmez.

Naalakası var? Diyorsanız… Fantastik edebiyat tarihinin en önemli ve başarılı iki yazarı: J. R. R. Tolkien ve George R. R. Martin…

George RR Martin hakkında söyleyecek çok şeyim var tabi ama bu yazının konusu değil. Bu yazının konusu Tolkien.

Kendisinin tam adı John Ronald Reuel Tolkien dir. Ortadaki iki R’li isimlerin kendisine doğumu ve vaftizi sırasında mı verildiği yoksa öngörüsünün efsane derecede olmasından dolayı kimse bakmıyorken 6 yaşında nüfusuna mı işlediği tartışmasında tatmin edici bir sonuca ulaşılamamıştır. İsminin üzerine tıkladığınız zaman ulaşabileceğiniz wikipedia sayfasında gerekli bütün akademik ve teknik bilgiler olduğu için tutup da burada tekrarlamayacağım.

Kendisi 3 Ocak doğumlu olduğu için bu yazıyı yazıyorum. Dün üstadın doğum günüydü. Ancak asıl önemli olan Tolkien’in doğum gününün sadece kendisinin değil, aynı zamanda hayalgücünün kuvvetinin de doğum günü olması.

Dünya insanları Tolkien sayesinde hayalgücü denen şeyin gerçekten bir “güç” olduğunu keşfetti.

Tolkien sayesinde öğrendik ki; yaratmak, bir ağacı veya bir silindir metal parçasını testere tornadan geçirip “bakın! çiçek yaptım! Bakın! Böcek yaptım!” demekten fazlaymış. Tolkien sayesinde öğrendik ki; gerçek üstü konuları anlatırken de edebiyata yakışır bir dil kullanımı sergilenebiliyormuş. Tolkien sayesinde öğrendik ki; ölümsüzlük, şehir meydanları için biçimlendirilmiş taş parçalarını korumak ve çoğaltmak ile değil, insanların akıllarında kalıcı yer etmek ile oluyormuş. (Bu konuyu Barış Manço’dan da öğrendik tabi ama Tolkien biraz daha önce davrandığı için onu geçerli sayalım) Tolkien sayesinde öğrendik ki; mükemmel hikayeler yaratmak için soylu, siyasi veya üstün sebepler gerekli değilmiş. Çocuklarına anlatacak gece hikayeleri için yarattığı şeylerin ne hallere geldiğini anlatmama gerek yok sanırım. Tolkien sayesinde öğrendik ki; kusursuzluk çabası materyel konular için nafile. Nitekim kusursuz olarak yarattığı dünyanın maddi şekilde gözlerimizin önüne gelişinde eksiklikler vardı (Tom Bombadil konusuna girersem bu sene toparlayamam) Tolkien sayesinde öğrendik ki; engellerin en zorlarına, düşmanların en kuvvetlilerine kafa tutabilmek için en gerekli silahlar iradeymiş, karaktermiş.

Sona sakladığım bir iki tane daha kaldı:

1- Tolkien sayesinde öğrendik ki; iyi fantastik edebiyat yazmak için ejderhalar o kadar da zorunlu değilmiş! (duydun mu la George!?) ((Tabi bu önerme Yüzüklerin Efendisi üçlemesi için geçerlidir))

2-  Tolkien sayesinde öğrendik ki; fantastik edebiyat yazarı olmak gerçek hayatla ilgisiz ve kopuk olmak demek değilmiş. Kendisinin siyasi görüşü hakkında bir kuple alıntı yapalım:

“Government is an abstract noun meaning the art and process of governing and it should be an offence to write it with a capital G or so to refer to people.”

Çevirisi: Yönetim (aslında Hükümet demek gerek ama cümle anlamına uymuyor) yönetme usulü ve şeklini anlatan soyut bir kavramdır (isimdir) ve büyük Y (veya H) ile yazmak ve insanlara (millete) atfederek kullanmak suç olmalıdır.

Neymiş?..  Efsanelik insana Kinder sürpriz yumurtadan çıkmazmış!

Daha bir çok şeyi söyleyebilirim ama bencilliğe gerek yok. Siz ne öğrendiniz acaba tolkien sayesinde, bir düşünün bakalım

Benden söylemesi..

Bizim maç spikerlerimiz ve yorumcularımızın hepsiyle ortak bir derdim var! Ya hepsi psikoloji fakültelerinde numune olacak derecede yavşak ve şahsiyetsiz, ya da hepsine bu yavşaklık ve şahsiyetsizlik dayatılıyor!

Evet o kadar sert konuşuyorum. Salakları var, dil sürçmesi düzgün cümle sayısından fazla olan var, yandan yandan wikipedia’ya ekşisözlük’e bakıp seyirciyi kolpalayanı da var. Ama toplamda hepsinde bir yavşaklık var.

Ortaya . . . → DEVAMI: Yoran Yorumcularımız]]>

Allah allah ne yorması ne yorumu? Diyerek gelen bayanlara önceden uyarı: Bu yazı futbol ve benzeri şeylerle ilgilidir!

Benden söylemesi..

Bizim maç spikerlerimiz ve yorumcularımızın hepsiyle ortak bir derdim var! Ya hepsi psikoloji fakültelerinde numune olacak derecede yavşak ve şahsiyetsiz, ya da hepsine bu yavşaklık ve şahsiyetsizlik dayatılıyor!

Evet o kadar sert konuşuyorum. Salakları var, dil sürçmesi düzgün cümle sayısından fazla olan var, yandan yandan wikipedia’ya ekşisözlük’e bakıp seyirciyi kolpalayanı da var. Ama toplamda hepsinde bir yavşaklık var.

Ortaya bir tez attık, kanıtlarımızı da sürelim değil mi? Aha da buyrun:

Türkiye ligindeki istisnasız her maç sırasında tarafsızlıklarını korumak için uğraşıyorlar.

Bir takımın golünü anlatırken ses seviyelerini diğer takımın golündekinden fazla veya az yapmak istemiyorlar. Benim en çok dikkatimi çeken ise; tartışmalı olması muhtemel pozisyonlarda kesinlikle ve kesinlikle tartışmıyorlar! Bazen mesleği spikerlik değil de yorumculuk olan bir iki yancıya denk geliyoruz, onların bir derdi tasası olmadığı için delikanlı gibi tartışmalı pozisyonu tartışıp kararlarını veya görüşlerini söylüyorlar. Fakat bizim spikerler tıpppppp.

Ama hele bir Türk takımının Avrupa maçına gelelim… Oyyyyyyy! Dünkü tarafsız-yorumsuz tospahalar bir anda yorum ve karar enflasyonu yaratıyorlar. Hakem herhangi bir karar için düdüğü çalmaya nefes çekmeden bizimkiler pozisyonun ne olduğu tartışmasını bitirmiş haklı olup olmadığı konusunda tartışıyorlar.

Faul mü oldu? Daha hakemin kılı kıpırdamadan bizim spikerler aralarında faulü yapan futbolcuya hangi kartın çıkmasını gerektiğini tartışıyor. Sonuçta kart çıkmıyor, ben de ekran başında diyorum ki heriflerin webcam’i olsa da ikişer lob görsek.

İşte bence bu bir yavşaklıktır, şahsiyetsizliktir.

Mesleğin spikerlik. Bu zamana kadar futbol spikerliğini sürdürebildiğine göre futbol ile aran fena sayılmaz. Senin yerine eşek bağlasak az biraz tecrübe kazanır. Yani futbol bilgin ve yayınlar çerçevesinde tecrüben ortalama bir insandan (ekran başında oturan) fazla. Sen niye para alıyorsun? O insan olayı hem görerek hem duyarak anlasın hem de olay anında gelen çok yönlü bilgi ve yorum ile keyifli bir seyir zevki yaşasın diye.

Yani sahada meydana gelen herhangi bir tartışmalı pozisyonda yorum ve görüşünü bildirmek konusunda bilgili, donanımlı ve yetkilisin. (Sen yetkili bi abiye benziyon) Bildir o zaman lan!!

Bu geceki BJK – Stoke City maçında Güntekin Onay daha Almeida’nın ayaklarının ikisi birden yerden kesilmeden “penaltııaa” diye bağırıyordu. Kendisini bir de ligde oynanacak herhangi bir BJK maçına davet ediyorum. Penaltıyı vermeyen/veren hakem hakkında “hakemin takdiri tabi, değil mi hocam?” demezse mikrofununu ben bizzat yerim!

Spikerlerin yanına katılan yorumcuları tenzih ediyorum burada. Onlar düpedüz yorumları yapıyor. (bazen saç sakal yoldurtacak salaklıkta olsa da hiç yoktan iyidir)

Premier lig maçlarını sunan ikiliyi dinleyebilirseniz ne dediğimi anlarsınız. Adamlar (hem yorumcu hem spikerler) maçın hakemini kötü kararlar serisi ardından dakikasında itin götüne sokup çıkartıyorlar, arkasından gelen doğru bir karar üzerine de “eh zararından neresinden dönülse kardır, bu ana kadar sıçtı batırdı” falan diyorlar.

Tartışmalı bir pozisyonun tekrarında “ooouuuw düpedüz penaltıymış hakem nası görmemiş?” “vay vay vay forvet oscarlık performans sergilemiş” falan diyorlar ve benim maç seyir keyfimi geometrik oalrak katlıyorlar!

Bizdeki bu garipliğin kişilerden teker teker mi yoksa medya kurumlarının kalantorlarının emirlerinden mi kaynaklandığı bilmiyorum ama bitsin her neyse!

Avrupa maçlarında dakikasında hakemi darağacına gönder, Türklere karşı komplo kurduğunu iddia et. Lig maçında kör ördek gibi davranan hakemin takdirine saygı duyduğunu temcit pilavı gibi tekrar et.

Yavşaklık değil de ne bu şimdi!?